Een lach en een traan

Eén van onze gasten in de hospice is op haar kamer  aan het lezen. “Een boek over positief denken van Anselm Grün “ ,vertelt ze me.  Ze is even van stoel veranderd om een ander uitzicht te hebben. Daar geniet ze van. Gewoon even een ander uitzicht. Ze vertelt dat ze houdt van het leven. De volgende dag loop ik nog eens binnen we maken een praatje en ze zegt: “ Ik heb al 35 jaar kanker, maar daarover “ kankeren” doe ik niet hoor!!”  Ze lacht om haar eigen woordspeling en gaat verder met het inkleuren van een mandela. Een week later is er de traan en ook verdriet om wat ze niet meer kan. De lach en de traan zijn er allebei. Dat maakt werk en vrijwilligerswerk in de hospice zo bijzonder.

Ook belangstelling om iets voor mensen in de laatste levensfase te betekenen. Mail dan naar info@proxima-terminalezorg.nl