Maria van Leeuwen weet wat het betekent om er te zijn voor mensen. Voordat ze als vrijwilliger thuisondersteuning bij Proxima begon, was ze tien jaar buddy en werkte ze drie jaar in een hospice in Vianen. Daar ontdekte ze iets wezenlijks: ze wilde mensen het liefst in hun eigen omgeving bijstaan. De ervaringen die ze toen opdeed, daar put ze nog steeds uit.
Pionieren
Vóór 2017 bestond er in de gemeente Vianen geen vrijwillige thuisondersteuning. Dat kon anders. “Samen met een vriend ben ik gaan onderzoeken of we zoiets in Vianen van de grond konden krijgen”, vertelt Maria. “We hebben contact gezocht met Proxima en zij stonden er meteen voor open.” Ze voerden gesprekken met onder andere de plaatselijke thuiszorg, peilden de behoefte en die bleek er duidelijk te zijn. In 2018 begon Maria officieel als vrijwilliger. “En binnen een jaar vroegen ze me of ik ook in de PR-groep wilde meedraaien. Dat doe ik met veel plezier”, vertelt ze met een lach. Ze vindt het mooi om op beide vlakken een bijdrage te leveren: mensen ondersteunen én het werk van Proxima meer bekendheid geven.
Thuisondersteuning
“Het is altijd een beetje spannend om bij iemand binnen te komen”, zegt Maria. “De deur gaat open en je stapt letterlijk een andere wereld in.” Hoe gaat het met het gezin? Is de zieke aanspreekbaar? Hoe ziet de thuissituatie eruit? zijn vragen die bij haar opkomen als een coördinator belt. Vóór elk bezoek is er een gesprek met een coördinator en dan krijgt ze al een eerste beeld. Maar elke situatie heeft zijn eigen kleur. “Elke situatie is uniek en ik vind het een uitdaging om me daar telkens weer op in te stellen.”
Mijn wensen
Maria heeft bij het begin meteen aangegeven waar en wanneer ze inzetbaar is. Ze gaat naar Vianen, IJsselstein, Nieuwegein en Houten. Voor haar zijn deze plaatsen allemaal goed bereikbaar. Overdag en ’s avonds is ze beschikbaar, maar nachtwaken (van 23.00 tot 07.00 uur) doet ze liever niet. “Gelukkig zijn er collega-vrijwilligers die dat juist fijn vinden. Zo vul je elkaar goed aan.”
Wat ze ook waardeert: ze kan gewoon nee zeggen als een inzet niet uitkomt. En als het wél past, staat ze er soms dezelfde dag nog. “Voor het gezin, de mantelzorger en de zieke zelf maakt het al zoveel uit als er snel iemand aanwezig kan zijn. En de coördinatoren van Proxima slagen er eigenlijk altijd in om dat voor elkaar te krijgen.”
Het geeft energie!
Vroeger had Maria een eigen praktijk, waarbij ze zelf de PR verzorgde. Ze ging naar beurzen, organiseerde haar eigen stand en had gesprekken met vreemden. Dat bloed kruipt waar het niet gaan kan. “Ik hou van contact. In de PR-groep zitten mensen met ieder hun eigen ideeën en talenten, en juist dát geeft mij energie. Je vult elkaar aan, je inspireert elkaar en dan kijk je samen hoe je de ideeën tot leven kunt brengen.”
Op een markt kan ze zomaar in een mooi gesprek belanden. Maar soms ook niet. “Er zijn mensen die snel doorlopen zodra ze merken dat het over de laatste levensfase gaat. En dat is ook goed. Je zaait, en wie weet wanneer het kiemt.”
Ze draagt Proxima een warm hart toe. “Als ik op welke manier dan ook mijn steentje kan bijdragen in iemands laatste levensfase dan geeft mij dat veel voldoening.”
Fijne organisatie om voor te werken
Voor Maria is Proxima meer dan een organisatie. “Het is écht uniek: ondersteuning thuis én in het hospice, onder één dak. En de manier waarop we met elkaar omgaan, als vrijwilligers en medewerkers samen, dat maakt het verschil.”